Bakenlood Terschelling 1650
Bodemvondst Terschelling, Jack Wind.
Enkelzijdig bakenlood/lantaarnlood, Brandaris West-Terschelling.
Materiaal: Lood.
Bewerking: Gegoten.
Massa: Onbekend.
Diameter: Ø 32 mm.
Aanmaakplaats: z.pl. Onbekend.
Datering: 1650
Voorzijde: Binnen een gladde verhoogde cirkelrand/boord.
Binnen een parelcirkel en lijncirkel.
In het veld een baken.
Aan weerszijden, het gesplitste jaartal:
I6 / 50
Keerzijde: Blanco.
De zestiende-eeuwse Brandaris op Terschelling was in oorsprong geen vuurtoren zoals wij die vandaag kennen. In de toren zelf kon immers geen vuur worden gestookt, onder meer door de aanwezigheid van een houten overkapping, wat het gebruik van open vuur te gevaarlijk maakte. In plaats daarvan maakte men gebruik van lantaarns met kaarsen, die echter slechts een beperkte lichtopbrengst hadden en dus weinig effectief waren voor nachtelijke navigatie. Lange tijd functioneerde de Brandaris daarom vooral als dagbaken, een duidelijk zichtbaar herkenningspunt voor de scheepvaart bij daglicht.
’s Nachts zocht men andere oplossingen. In de omliggende duinen werden vuurbakens ontstoken, zodat zeelieden zich toch konden oriënteren langs de kust. In zijn vroegste bestaansperiode vervulde de Brandaris bovendien meerdere functies, naast baken diende de toren ook als gevangenis en als kerktoren, wat zijn veelzijdige rol binnen de eilandgemeenschap onderstreept.
_____________________________________________________
